به پيشواز 8 مارس روز جهاني زن                                                                                                                                                                   نويسنده:  آصف انديشه               

تقديم به مقام ا رزشمند مادر

     قبل از همه برگزاري روز فرخنده ي هشت مارس يعني روز زن را به تمام زنان زحمت كش سراسر جهان و مخصوصا زنان و مادران شرافتمند وطن عزيز ما افغانستان تبريك وتهنينت عرض مي نمايم.
و اما بعد، بايد يادآور شويم كه منظور و هدف ما از تجليل روز زن ( روز مادر) از يك طرف قدرداني از مقام والاي ما دراست كه ميتوانيم آنرا چنين بيان نماييم: « سه احساس از همه بهتر اند كه يكي از آن ميهن و دومش آزادي وسومش ما دراست». و از جانب ديگر بازگو كردن رنجها و مصيبت ها و دردها و غمهاي زنان و مادران كشور جنگ زده ي ما چه در داخل افغانستان و چه در خارج كه در عالم غربت و مهاجرت مي باشند. و همچنين نبايد اين گونه تصور كنيم كه تنها زنان و مادران در راستاي زندگاني مشقت بار دچار فشارهاي جسمي و رواني شده اند بلكه مردان و كودكان نيز از زمانهاي خيلي قديم تا حال مشكلات و دشواريهاي بس خطير و طاقت فرساي را متحمل شده اند.
بنا براين نبايد اين مطلب را فراموش كنيم كه اين تنها زنان، مردان و كودكان افغانستان نيستند كه از مشكلات و دشواريها ي گوناگون عذاب ميكشند بلكه زنان، مردان و اطفال ساير كشورها در دوره هاي مختلف تاريخ نيز با اين مشكلات دست و پنجه نرم كرده كه جشن گرفتن روز هشتم مارس ( روز زن) نتيجه ي همين مجادلات و مبارزات پيگير زنان و مردان در عرصه ي تاريخ مي باشد.
زماني كه ما ميخواهيم زندگي رقت بار زنان مردان و كودكان جوامع بشري را مورد مطالعه قراردهيم نبايد آزادي انسان را فراموش كنيم زيرا زندگي بشر از بدو خلقت تا به امروز همراه با آزادي بوده است به گفته ي ژان ژاك رسو فيلسوف فرانسوي ( 1712 الي 1777 ) ميلادي كه در كتاب قراردادهاي اجتماعي نوشته است: (خدا انسان را آزاد آفريد بايد آزاد باشند).
آزادي هديه ي نيست كه كسي به كسي ببخشد بلكه آزادي حق مسلم انسان است كه بايد داشته باشد و اگر كسي اين حق را از انسان سلب كرده باشد بايد آنرا به دست آورد و اين آزادي را وقتي افراد يك جامعه ميتوانند كسب نمايند كه افراد جامعه از حق و حقوق خود و ديگران آگاهي داشته باشند.
لذا آزادي وقتي قابل قبول است كه به آزادي ديگران احترام بگذاريم، بنا براين هرگاه ما نظري به گذشته نزديك سه دهه ي اخير بياندازيم مي بينيم كه زمامداران آن دوره ها هميشه بر مردم ظلم و ستم روا داشته و حق آزادي شان را سلب نموده و به كشت و كشتار زنان، مردان و جوانان و كودكان وطن ما دست زده اند كه گناه نا بخشودني را مرتكب شده اند.
ولي نواي زنان، مردان و جوانان ما هميشه بلند بوده و بيان گر آنست كه :
ما زنان مدافعان سرسخت آزادي، ترقي، تحول و تكامل جوامع بشري هستيم.
ما زنان سازندگان تاريخ هستيم.
ما زنان پرورش دهندگان علماء، فضلاء و دانشمندان هستيم.
ما زنان پرورش دهندگان هنرمندان و ورزش كاران نامدار وطن خويش هستيم.
بنا براين زنان، مردان و كودكان و جوانان ما اين گفته را فراموش ننمايند كه برآورده شدن اهداف شان فقط با كسب و آموختن علم و دانش ميتواند ميسر گردد چنانچه در مورد بايد گفت:
دختران بايد بياموزند دانش علم و هنر             تا نگويند پسر هوشيار و دختر كودن است.
و يا همچنين گفته ي وجود دارد كه :
فهم و دانش مهم تر و بهتر از آزادي است          آزادي بدون علم و دانش خصلت حيواني است.
از اينجا واضحا ميتوانيم به اهميت كسب و تحصيل علم و دانش انسان و مخصوصا زنان و مادران  پي برد.
بي مناسبت نخواهدبود اگر سطري چند در مورد مزاياي روز هشتم مارس يا روز جهاني زن خدمت شما دوستان و عزيزان به عرض برسانم تا باشد كه درباره ي روز زن معلومات و آگاهي كسب كرده باشيم كه چه حوادث و واقعات در ادوار مختلف تاريخ و در كدام كشورها رخ داده تا اين روز را به نام روز زن ثبت صفحه تاريخ نموده اند.
براي اولين بار در روز هشتم مارس 1857 زنان كارگر فابريكه ي نساجي در نيويارك امريكا بخاطر برآورده ساختن خواسته هاي صنفي و اقتصادي شان با گروههاي پر جمعيت سياه پوستان و جمع كثيري از جوانان موسسات تعليمي و تحصيلي كه بيشتر از ده هزار نفر اعم از زنان، دختران، جوانان و مردان كه نقطه عطف تاريخي در جنبش زنان بوده تظاهرات خياباني را به راه انداخته و خواسته هاي شانرا چنين مطرح كردند:
1/ بهبود شرايط نا مناسب كار( فرصت برابر شغلي و تحصيلي عادلانه).

 

 

 

 

2/ افزايش دست مزد كار.
3/ كاهش ( كم ساختن) ساعات كار روزانه.
4/ آسايشگاه براي نگهداشت كودكان كارگران24 ساعته طور رايگان.
كه در نتيجه ي حمله ي پوليس ولت و كوب زنان عده ي زيادي زخمي و زنداني شدند و تظاهرات  زنان كارگر سركوب گرديد.
بارديگر، بعد از گذشت 50 سال در سال 1907 نيز زنان براي تجليل از سالگرد هشتم مارس تظاهراتي را به مناسبت بزرگداشت از روز زن و تامين خواسته هاي اجتماعي، حقوقي و سياسي زنان كارگر به راه انداختند.
همچنين در سالهاي 1909 و 1910 با زهم از روز زن تجليل به عمل آمده و در19 مارس 1911 در خيابانهاي كشورهاي آلمان، اتريش، سويس و دانمارك با گر دهم آيي تقريبا 35 هزار نفر تظاهرات بزرگي به راه انداختند.
بالاخره در سال 1912 ( دبير دفتر بين المللي زنان) روز هشتم مارس را به عنوان روز جهاني زن انتخاب نموده به رسميت شناخته شد.
بعد از سپري شدن دو جنگ جهاني اول و دوم، در دهه ي 1960 جنبش هاي مبارزات رهاي زنان با پيوند با جنبش هاي ترقي خواهانه ي زنان در كشورهاي آسيا، افريقا و امريكاي لاتين ادامه يافت. همچنين زنان در امريكا و اروپا نيز عليه بي عدالتي صاحبان فابريكه ها و احكام اسارت بار كليساي اعتراض كردند وبازهم مكرراً خواسته هاي خو درا چنين مطرح نمودند:

  1. تعيين و تامين شغل براي زنان( حق كار).
  2. اقدام عملي آسايشگاه براي كودكان.
  3. كاهش ساعات كار روزانه و افزودي دست مزدهاي شان.
  4. ايجاد بيمه هاي اجتماعي وصحي براي عموم مردم.
  5. داشتن حق استفاده از رخصتي هاي ماهانه در طول يك سال و...

كه خوشبختانه اكثر اين خواسته ها برآورده شده وهم عقيده اي ( فكر) برگزاري اولين كنفرانس جهاني براي دفاع از حقوق زنان در سال 1848 منشاء گرفته از كنفرانس جهاني ضد برده داري در سال 1840 ميلادي در لندن به وجود آمده بود.
سرانجام در سال 1975 سازمان ملل متحد روز هشتم مارس را به عنوان روز جهاني زن به رسميت شناخت. چنين است سعي و كوشش زنان و مردان ( مردم) اروپا و امريكا كه باعث پيشرفت و ترقي جامعه اروپايي و امريكايي گرديد. و از آن به بعد زمينه ي رشد و توسعه ي سرمايه داري بعدازخاتمه يافتن جنگ دوم  جهاني از اواخر سالهاي 1945 به بعد در بعض از كشورهاي عقب مانده نظير تركيه و هند و غيره ادامه يافت.
واما در كشور ما درحاليكه مردم ما در ساحه ي اقتصادي و اجتماعي نه تنها كوچكتري ترقي و پيشرفت نكرده اند بلكه هنوز هم خشونت عليه زنان، دختران، مردان و پسران وجود دارد كه ما نمونه هاي بسياري از خشونت هارا به چشم سر مشاهده ميكنيم از قبيل خود سوزي زنان و دختران، سنگ سار نمودن زنان و اعدام و ترور نمودن زنان و مردان و جوانان و بالاخره محروم ساختن دختران و زنان از رفتن به مكتب وفاكولته كه در حقيقت امر محروم ساختن زنان و دختران از آموختن علم و دانش است كه روز به روز اين خشونتها بيشتر و بيشتر ميگردد .
خلاصه مردم ما بطوري مجموعي صرف نظر از اينكه به كدم مليت و نژاد و يا زن و مرد از نگاه جنسيت تعلق دارند از كوچكترين آزاديهاي فكري و تحصيلي و شغلي برخوردار نيستند كه علل و عوامل همه عقب ماندگي هاي فكري، اجتماعي و اقتصادي همه و همه به دوش زمامداران خود كامه و منفعت جو و پول پرست بوده كه بجز از كشت و كشتار مردم وچور و چپاول داراييهاي عامه كوچكترين خدمتي به مردم و وطن نكرده اند و در حال حاضر نيز نه تنها از اعمال غير انساني شان درگذشته ندامت نمي كشند بلكه به كاركردهاي ظالمانه و جاهلانه ي خود افتخار مينمايند وبازهم در فكر فريب، حيله و نيرنگ ديگري هستند كه با زهم به سرنوشت مردم ما چه در داخل و چه در خارج افغانستان مسلط شده و اهداف شوم و پليد خو درا كه همانا كينه تو زي با مردم است دنبال نمايند.  
به اميد موفقيت و پيروزي زنان و مردان كه صادقانه در فكر ترقي ، پيشرفت و آزادي مردم و وطن عزيز ما هستند.